★★★ Vluchteling in de Versnelling ★★★

realiseert bedrijfsmatige en professionele oplossingen voor betere & snellere integratie

Vijf spelregels om een thuisland voor vluchtelingen te maken

De positie van vluchtelingen die in de afgelopen decennia naar Nederland zijn gekomen kent een somber beeld. Zo heeft nog niet de helft inkomen via werk en dan nog vaak gedeeltelijk. Hoe kan Nederland wél een land worden met voldoende kansen voor nieuwkomers?
Shervin Nekuee ging op pad en sprak met deskundigen, plaatselijke betrokkenen en oud-vluchtelingen. Uit een serie gesprekken destilleerde hij vijf spelregels voor een betere omgang met vluchtelingen, als ze eenmaal klaar zijn met hun procedure. Vluchteling in de Versnelling is er al mee aan de slag.

Een samenvatting van het Nekuees’s essay in De Correspondent.

  1. Beschouw een vluchteling na de procedure niet meer als slachtoffer

Vluchtelingen worden toegelaten omdat we ze als slachtoffer erkennen. Maar als ze zelf te lang in die rol blijven hangen, of daar door de overheid toe gedwongen worden, kan slachtofferschap mentale apartheid worden.
Benader de vluchtelingen dus vooral om hun aspiratie en competentie. Om wat ze de samenleving te bieden hebben en niet om de zorg die ze nodig zouden hebben.
De beste helende kracht zit in de vluchtelingen zelf, in wat ze kunnen en hoe ze hun leven nieuwe betekenis kunnen geven in hun nieuwe thuisland.
Help ze hun beroep, hun roeping en kracht op te pakken, aan het lachen te brengen, lief te hebben en geliefd te zijn. Houd ze niet in hun trauma gevangen.

  1. Wind er geen doekjes om: vluchtelingen blijven hier, maak dus werk van integratie

Immigratie is zelden tijdelijk. Politici moeten eerlijk vertellen over de noodzaak van het langetermijndenken en het integreren van vluchtelingen. Niet investeren in een intelligente en goed geoliede integratiemachine is daarom wensdenken. Op termijn levert dat alleen maar economische en sociale schade op.

  1. Geef een vluchteling in het begin minder rechten (en daardoor meer kansen)

Een uitkering komt als een gift als je net aangekomen en nog gedesoriënteerd bent. Maar algauw kan het verworden tot een gif, dat aanzet tot levenslange passiviteit als er niet op tijd voldoende prikkels zijn om je uit de bijstand te duwen en naar de arbeidsmarkt te trekken.
Voorrang op de huizenmarkt kan gemakkelijk de eenzaamheid van een eigen huis bevorderen. Maak van lege kantoorgebouwen aantrekkelijke leef- en werkomgevingen voor (jonge) vluchtelingen.
De toelating van vreemdelingen tot volwaardig burgerschap moet verder geleidelijk gaan. Het proces van naturalisatie mag ook wel tien jaar duren in plaats van vijf. Kijk naar het socialisatieproces van onze kinderen. Zij worden dankzij het onderwijs tussen hun vijfde en zestiende jaar blootgesteld aan de gedeelde waarden van de samenleving.

  1. Zie vluchtelingen ook als mogelijke ondernemers

Dienstverlening – stomerijen, koffie en soep to go, kluswerkers en oppasdiensten – is de snelst groeiende economie en een goede manier om in een complexe economie een snelweg naar de arbeidsmarkt te vinden. De vluchtelingen met een ondernemersachtergrond of -ambitie – en die zijn er in duizenden – kunnen dit gat vullen.
Dat vergt versoepeling in wet- en regelgeving rondom ondernemerschap, de steun van MKB’s (een kans voor de leeglopende winkelstraten) en wettelijke mogelijkheden om met een tijdelijk behoud van uitkering parallel te werken aan inburgering, opleiding en stage.

  1. Geef vluchtelingen een publieke gemeenschap om bij te horen

“De grootste leemte in het leven van een vluchteling zit hem in het feit dat hij ontworteld is.” Laat vluchtelingen weer actief deel uitmaken van een gemeenschap, waaraan een bijdrage wordt verwacht en niet slechts het feit dat ze hier mogen zijn.
In de eerste jaren wordt vooral de juridische- en welzijnskant ervaren en krijgt een vluchteling een veel te beperkt beeld van Nederland. Wat een vluchteling daarom misschien wel het meest nodig heeft, is een publieke ruimte waarin vluchtelingen zich veilig, welkom en uitgedaagd voelen, waarin ze de kans krijgen om met de diversiteit van Nederland kennis te maken en de mogelijkheid om welwillende burgers te ontmoeten, ervaringen uit te wisselen en diensten kunnen aanbieden en aangeboden krijgen.

Lees het hele essay hier in De Correspondent

 

redactie • 10 oktober 2016


Previous Post

Next Post