★★★ Vluchteling in de Versnelling ★★★

realiseert bedrijfsmatige en professionele oplossingen voor betere & snellere integratie

7 knelpunten van de Inburgeringscursus

Zeven belangrijke knelpunten waarom de Inburgeringscursus niet werkt!

Er is niks mis mee dat het de inburgeraar niet al te gemakkelijk wordt gemaakt. Niet om te pesten natuurlijk, het gaat er om hem en haar zo goed mogelijk te empoweren. Daar mag je best wat extra inzet voor terug verwachten. Als een krant kopt “Het systeem deugt niet” dan lijkt het wel mis, dan gaat het niet om barstjes maar wordt er een gat in de kern geschoten. Punt gemaakt. Maar u weet graag verder en vraagt door: Waarom niet? Vluchteling in de Versnelling signaleert de grootste kwesties met daarbinnen nog allerhande kleinere obstakels en smalle wegen. Zeven belangrijke knelpunten waarom de Inburgeringscursus niet werkt!

 

  1. Te grote ‘eigen verantwoordelijkheid’.
    Nieuwkomers kunnen die niet nemen en dragen, juist omdat ze nog moeten inburgeren. Als principe een idee-fixe, in de praktijk ook niet effectief.
  2. Geen vrije keuze ondersteuning.
    Cursus is niet verplicht, maar vaak wel nodig. Marktwerking biedt nog te weinig transparantie, toezicht mist teveel kwaliteitskenmerken, serieuze scholen en cowboys lastig te onderscheiden, communicatie nog te vaak in NL (!) … Bovendien: wat moet je er allemaal mee als je de Dutch Way nog nauwelijks kent? De ‘eerste de beste’ of toch maar die ‘gratis laptop’ …
  3. Kwaliteit scholen sterk wisselend.
    Het lokale aanbod is beperkt, maatwerk lastig, ‘resultaten uit het verleden’, verschillende prijzen, klasomvang, ‘theorie achter de computer’. Moeilijk vergelijken, jouw uitkomst weet je niet. Het keurmerk controleert, biedt geen garanties in de praktijk.
  4. Kwaliteit van de cursus zelf onvoldoende.
    Inhoud is beperkt tot taal A2 en basiskennis maatschappij en arbeidsmarkt, te weinig praktijkoefening (scholen zelf?), ondoorzichtige examens met weinig feedforward en geen feedback, maar vooral te weinig voorbereiding op meedoen in de samenleving.
  5. Beperken tot examendoelen. Waarom meer doen? Geldt voor scholen én voor inburgeraars. Deze blijken het zekere voor het onzekere te nemen, sancties op de loer. Gevolg: minimale leercurve, budget niet ten volle benut, er alles uithalen ontbreekt. Examen eerst!
  6. Gemeenten staan aan de zijlijn. Wel verantwoordelijk voor bijstand en participatie, niet betrokken bij inburgering. Daardoor geen zicht op voortgang individu, moeilijk om regie te nemen en samenhang met verdere participatie aan te brengen. Het kan wel, maar kost extra energie. In de praktijk is het 2-3 jaar wachten tot het examen is behaald.
  7. Overgang naar echte participatie ontbreekt. Het diploma betekent nog niet ‘klaar voor het echie’. Meer was en is er niet, integrale (visie op) vorming en ontwikkeling ontbreekt. Ontoereikende voorbereid mag de nieuwkomer zelf weer verder …
    Logisch dat velen dat niet goed lukt?!

 

Intensieve inhaalslag door integrale aanpak

Nieuwkomers en met name asielmigranten komen letterlijk van ver. Eenmaal hier zijn ze er nog lang niet: maatschappelijk gezien start er opnieuw een verre, intensieve reis. De vluchteling moet een enorme inhaalslag maken om hier echt voet aan de grond te krijgen.

Vluchteling in de Versnelling kiest er bewust voor om de asielmigrant een brede maatschappelijke vorming en ontwikkeling te bieden. Daar hoort basale kennis en vaardigheden van de taal, de samenleving en de arbeidsmarkt bij. Maar een realistische én perspectiefrijke aanpak vraagt echt veel meer.

Zie ook:

 

redactie • 13 april 2017


Previous Post

Next Post