★★★ Vluchteling in de Versnelling ★★★

realiseert bedrijfsmatige en professionele oplossingen voor betere & snellere integratie

Zonder hulp wordt niemand groter, ook de vluchteling niet

Onze jongste is nu 18 en kan zichzelf goed redden. Daar is een heel traject aan vooraf gegaan. Niemand wordt geboren en kan vervolgens zonder hulp groter worden. Zo is het leven. En ook al ben jij groot, wat hulp onderweg kan ook jij wel eens gebruiken.

Vluchtelingen lijken meer op kinderen, dan op grote mensen. Zij moeten op veel vlakken veel leren om volwassen te worden in onze samenleving. Ga er maar aan staan: een nieuwe taal, nieuwe omgangsvormen, nieuwe omgeving, nieuwe buren, nieuwe opleiding, nieuwe manier van werken, nieuwe do’s en dont’s … Kleuters in het een, wat groter in het ander.  

“Vluchtelingen zullen hun verloren zelfstandigheid en gevoel van eigenwaarde alsnog herwinnen, als zij daartoe op weg worden geholpen”, wist Koningin Juliana in haar toespraak voor het Nationaal Comité Vluchtelingenjaar 1959.

Dit ‘op weg helpen’ van vluchtelingen was toen én is nu nog steeds doorslaggevend voor het succes van integratie. Waarom?

Ten eerste omdat er bij vluchtelingen sprake is van risico’s die samenhangen met de situatie in hun land van herkomst, tijdens de vlucht en in Nederland. Gevaren of achterstand voor fysieke en mentale gezondheid, voor veiligheid, voor bestaanszekerheid (inkomen, welvaart), voor het toekomstperspectief (tijdelijk verblijf; onderkant samenleving; discriminatie).

Ten tweede omdat de Nederlandse samenleving flink anders is dan die van de herkomstlanden van vluchtelingen. De weg vinden kan met wifi en smartphone, maar ook figuurlijk wegwijs worden is moeilijk en duurt lang (een vuistregel zegt dat integratie minstens 7 jaar duurt). Ze moeten op veel terreinen bij de bodem beginnen.

En ten derde omdat een groot deel van de vluchtelingen te weinig ‘bagage’ meedragen. Ze missen de kennis en vooral ook de vaardigheden die nodig zijn om in dit nieuwe land hun welzijn, zelfstandigheid, samen met ons leven en toekomstperspectief positief te beïnvloeden.

Niet op alle vlakken zijn vluchtelingen als kinderen te behandelen. Maar in hun maatschappelijke machteloosheid is veel te verbeteren Dan past het niet dat ‘wij’ hen aan hun lot overlaten. Reactief door een beleid dat vooral de eigen verantwoordelijkheid voorop stelt. Of passief door ons als samenleving niet ontvankelijk op te stellen en de migrant in feite te negeren, of erger te discrimineren.

Het vraagt wél om een proactieve inzet van de samenleving: overheid, burgers, organisaties en bedrijven. “Integratie is een tweezijdig proces, waarin de individuele migrant en de ontvangende samenleving beide een rol hebben”, zegt een gerespecteerde definitie.

Die integratie kan dus niet kan slagen als die taak vooral op de schouders van de nieuwkomer ligt … en wij als grensrechters toekijken hoe goed of slecht hij dat doet.

Mejo Huizer

Blog naar aanleiding van ‘Asielzoekers en vluchtelingen: gezondheid en zorg in vogelvlucht’ (PDF Download hier).

redactie • 27 mei 2016


Previous Post

Next Post